मुक्‍तछंद कविता

साधं सोपं आयुष्य

साधं सोपं आयुष्य
साधं सोपं जगायचं
हसावंसं वाटलं तर हसायचं
रडावंसं वाटलं तर रडायचं

आठवणींचा पाऊस

मी नसताना जेव्हा माझ्या गावी तू गेला असशील
बेभान होऊन दुपारभर माझ्या अंगणात कोसळला असशील.

सांग मला, मी नव्हतो म्हणून थोडं जास्त दाटलं होतं का?
अंगणामध्ये नेहमीपेक्षा पाणी जास्त साठलं होतं का?

आयुष्यात पुन्हा रंग भरण्यासाठी (Video)

एक चहाचा कप

तिला दूरदेशी कुठेसं जायचं होतं
‘मला जाग येणार नाही, गजर लावतोस का?
उठवशील का मला? आणि चहा देशील करून?’, तिनं विचारलं…
'देतो की…’, गजर लावत लावत मी म्हणालो

मग उद्याची सकाळ अस्तित्वात नसल्याच्या आविर्भावात
आहे तो क्षण कुशीत घेऊन, आम्ही गाढ झोपून गेलो

मालक, मुकादम आणि मजूर!

कारखाना म्हणा, बांधकाम म्हणा किंवा सॉफ्टवेअर कंपनी
कोणत्याही कामाच्या ठिकाणी
काम करणाऱ्या माणसांचे प्रकार तीनच
मालक, मुकादम आणि मजूर!

आपल्याला आवडत असलेलं काम करण्यासाठी

आपल्याला आवडत असलेलं काम करण्यासाठी
आपल्या सर्व गरजा भागवण्या इतका मोबदला
आपल्यातल्या प्रत्येकालाच, आयुष्यभर मिळत राहिला
तर या पृथ्वीचा स्वर्ग होईल!
निदान आपल्यातल्या प्रत्येका पुरता....

गजरे

सिग्नलला गाडी उभी असताना
काचेपाशी गजरेवाला येतो
शेजारी 'मॅडम' आहेत बघुन
उगाच तिथे घुटमळतो
मी बायकोकडे बघतो
ती गजऱ्य़ांकडे बघत असते

रुचकर दिवाळी

आई गरमा गरम चकल्या तळत असताना
तिचं लक्ष नाहिये असं बघून
दोन चार चकल्या लंपास करणं
कढईत भाजत असलेल्या
बेसनाच्या घमघमाटानं अस्वस्थ होऊन
वळले जायच्या आधीच
वाटीमध्ये घेऊन ‘लाडू’ फस्त करणं

लहानपणीची दिवाळी

मातीच्या सिंहासनावर बसलेले
केवळ दाढी-मिशा-जिरेटोपामुळे ओळखू येणारे
मातीचेच शिवाजी महाराज
नाकांवर, मुंडशांवर टवके उडाले असूनही
जागोजाग पहारा देणारे मावळे

कोण खरे श्रीमंत?

मी नेहमीच्या दुकानात जातो, नेहमीचं वाणसामान घेतो
मी, 'किती झाले?' दुकानदार, '४७०'
मी ५०० ची नोट देतो। तो उरलेले पैसे परत देतो
मी न बघताच खिशात टाकतो

पाने

Subscribe to मुक्‍तछंद कविता