वैयक्‍तिक

रिक्त सुरई

रामायणात सीता भूमीत गुप्त झाली
जाशील तू कुठे गं, भूमीच लुप्त झाली

आता पराभवांची काहीच बोच नाही
पाहून रक्त माझे चंडी प्रतप्त झाली

बगीचा

छेडला हा सूर कोणी बासरीचा?
स्पंदला का राग माझ्या अंतरीचा?

आज मी गाउ सखे गाणे कशाला
मैफ़लीचा नूर नाही नेहमीचा

दाह

भलतेच काहि आज मी बोलून गेलो
सर्व काहि सत्य मी सांगून गेलो

तारका ती आजही आलीच नाही
आवसेने मी पुन्हा गांजून गेलो

स्पंद...

सत्य हृदयातील या सांगायचे आहे कुठे?
गीत माझ्या अंतरीचे गायचे आहे कुठे?

शोधतो आहे जरी मी मार्ग वेड्यासारखे
हे कधी कळलेच नाही जायचे आहे कुठे?

तेजवेडा जीव

मी कधी शुध्दीत होतो? नेहमी धुंदीत होतो!
ऐकले नाही कुणाचे माझिया मस्तीत होतो!

दाटतो सार्‍या दिशांना होउनी मी मेघ काळे
मी सदा माझ्याचसठी पावसाची प्रीत होतो

राजवाड्यांची कधी मी कौतुके केलीच नाही
आजही मातीत आहे, नेहमी मातीत होतो

परदेशातून देशामध्ये

परदेशातून देशामध्ये वारा बनून आलो
क्षितीजावरती चमचमणारा तारा बनून आलो

दाटून आलो डोक्यावरती बनून काळे मेघ
कोसळणार्‍या थेंबांमधल्या गारा बनून आलो

सुडोकू

रिते हे रकाने भरावे कसे?
सुखाचे सुडोकू सुटावे कसे?

इथे हा असा अन तिथे तो तसा
कुठे कोण हे ओळखावे कसे?

सीने मे जलन - भावानुवाद

आग हृदयी, वादळे डोळ्यांत का?
माणसे या गावची गुंत्यात का?

पाहिले माझ्यात ऐसे काय हे?
आरसा पाहुन मज प्रश्नात का?

दूर किती...

सखये तू राहतेस दूर किती...
इकडे मी पोहतोय पूर किती...

सगळे दिधले तुलाच अंतरंग
उसने आणू अजून नूर किती?

मूर्खता - एक अभ्यास!

आपल्याला आपल्या रोजच्या आयुष्यात अनेक मूर्ख माणसं भेटत असतात. घरामध्ये, रस्त्यावर, ऑफीसात, बसमध्ये, स्टेशनवर, सरकारी कचेरीत, मित्रांच्या कट्ट्यावर... जिथे जाऊ तिथे वेगवेगळ्या रूपातले मूर्ख त्यांच्यातल्या मूर्खतेसह आपल्या समोर येत रहातात. त्यांच्या वागण्या बोलण्याचा आपल्याला भरपूर त्रास होत असतो. आपण नेमकं काय केलं, कसं वागलं तर हा त्रास कमी होईल याची आपल्याला कधीच टोटल लागत नसते.

पाने

Subscribe to वैयक्‍तिक