गझल

ती जाताना 'येते' म्हणून गेली

ती जाताना 'येते' म्हणून गेली
अन जगण्याचे कारण बनून गेली!

म्हटली मजला 'मनात काही नाही'
पण जाताना मागे बघून गेली!

प्राण ओसरायचाच आज ना उद्या

प्राण ओसरायचाच आज ना उद्या
देह हा जळायचाच आज ना उद्या

वात थोडकी तसेच तेल थोडके
दीप मंद व्हायचाच आज ना उद्या

अक्षरांना आस गीतांची

अक्षरांना आस गीतांची
पावलांना ओढ पंखांची!

पाणपोया निर्मितो आम्ही
रीघ दारी तान्हलेल्यांची

मी आठवणींना टाळत बसलो आहे

मी आठवणींना टाळत बसलो आहे
अन स्वप्न उरीचे जाळत बसलो आहे

गातेस कसे हे सूर असे भरकटले
मी ताल तुझे सांभाळत बसलो आहे

मला तू... तुला मी...

किती आवडावे मला तू... तुला मी...
तरी का छळावे मला तू... तुला मी...

जसा चातका आठवे पावसाळा
तसे आठवावे मला तू... तुला मी...

दुष्मनी त्यांची अशी हळुवार आहे

दुष्मनी त्यांची अशी हळुवार आहे
दादही त्यांची जणू तलवार आहे!

मस्तकी घेऊन मजला नाचती ते
हे कशाचे प्रेम, हा व्यवहार आहे

सुचायचे ते सुचून झाले

सुचायचे ते सुचून झाले
लिहायचे ते लिहून झाले

अता खुलासे कशास देता
करायचे ते करून झाले!

आरशात चंद्रही दिसायचा कधी...

आरशात चंद्रही दिसायचा कधी...
अंतरात सूर्यही जळायचा कधी...

राहुनी सुखांत शोधतो सुखे अम्ही
वारुळात वाल्मिकी रहायचा कधी...

शब्द माझे मैफलीसाठी

ओठ जैसे बासरीसाठी
शब्द माझे मैफलीसाठी

स्पंदनांच्या रोजच्या वार्‍या
ज्ञानियाच्या पालखीसाठी

माझा भारत...

असायचा तेजाचा पर्वत माझा भारत
करायचा तार्‍यांशी शर्यत माझा भारत

कितीक नेते, किती लफंगे, भ्रष्टाचारी
लुटणार्‍यांची बनला दौलत माझा भारत

पाने

Subscribe to गझल