हे शिवनंदन, करितो वंदन
विघ्नांचे करुनी निर्दालन
सुख शांती दे अम्हा चिरंतन

गगनी भरल्या रंगांमधुनी
अन फुललेल्या कुसुमांमधुनी
तव रूपाचे होते दर्शन
हे शिवनंदन, करितो वंदन

कोसळणार्याह धारांमधुनी
सळसळणार्याह वार्याधमधुनी

(चाल: आओ बच्चो तुम्हे दिखाये झांकी हिंदुस्तानकी!)

गणपती बाप्पा माझ्यासाठी
एवढं तरी करशील का
अंगात माझ्या शक्ती देउन
डोक्यात बुध्दी भरशील का
बाप्पा मोरया... बाप्पा मोरया...

मनिमाउचे मौ मौ शेपुट
चिवचिवणे चिउताईचे
माकडदादाचे ते हुपहुप
गुरगुरणे वाघोबाचे
मला सांग तू या मित्रांशी
दोस्ती माझी करशील का
अंगात माझ्या शक्ती देउन
डोक्यात बुध्दी भरशील का
बाप्पा मोरया... बाप्पा मोरया...

वेळ रात्रीची... एकांताची
पाऊस जोराचा... आकांताचा...

खिडकीच्या काचेवर त्वेषानं आपटणारे थेंब
घरात जरी येत नसले
तरी हृदयात खोलवर शिरत रहातात
आणि
घराबाहेरचे वादळवारे आता
मनातही वेगानं फिरत रहातात

पंधरा ऑगस्टला ईमेल्स बघण्याची
कुठून कळेना बुध्दी झाली...
माझ्या इनबॉक्स मधे आज
बापुजींची ईमेल आली!

sender चं नाव ओळखीचं नव्हतं
वाटलं, कदाचित spam असेल...
नंतर वाटलं, बापुजींच्या नावानी
कशाला कोण spamming करेल!

बापुजींनी लिहिलं होतं...

बेटा, साठ वर्षातली तुमची प्रगती पाहून

मैफलीत या बसले कोणी
हसले कोणी, रुसले कोणी...

म्हणे भेटण्या झुंबड झाली
मला कसे ना दिसले कोणी?

भांडण तंटे हे तर तरंग होते
तिचे नि माझे नाते अभंग होते!

एक दुज्यांची काटछाट करताना
शब्दशाप हे हळवे पतंग होते

हे गजवदना, हे गजवदना
शब्द - सुरांतून तुझी प्रार्थना

तू करुणेचा विशाल सागर
तू तेजाने भरले अंबर
तुच अग्नि, तू वायु, धरा अन
चराचरांतून तुझी चेतना

पाच वर्षांचा प्रिन्स
साठ फुटी खड्ड्यात
पन्नास तास अडकला...
तर
म्याडमपासून, मनमोहनांपर्यंत
लष्करापासून, मंत्र्या संत्र्यांपर्यंत
सगळ्या सगळ्यांनी पळापळ केली...
नाही,
वाहिन्यांनी त्यांना करायला लावली...
पण
कोट्यावधींचा देश

मी पेपर वाचत असतो
अन आकडे मोजत असतो
हे इथे कितीसे गेले
ते तिथे कितीसे गेले
कुणि कैलासाला गेले,
अल्लाला प्यारे झाले

दंग्यात कुणी जळलेले
हल्ल्यात कुणी फुटलेले
अन पूर, सुनामी कोठे
...मातीत किती पुरलेले

दगडांनी सतत दगडच रहायला हवं
आणि निपचित पडून रहायला हवं
रस्त्याच्या कडेला
मग अंगावरून निघून जावो
वारी, प्रेतयात्रा वा मोर्चा
दगडांनी मात्र सतत दगडच रहायला हवं