हे शिवनंदन, करितो वंदन
विघ्नांचे करुनी निर्दालन
सुख शांती दे अम्हा चिरंतन

गगनी भरल्या रंगांमधुनी
अन फुललेल्या कुसुमांमधुनी
तव रूपाचे होते दर्शन
हे शिवनंदन, करितो वंदन

कोसळणार्याह धारांमधुनी
सळसळणार्याह वार्याधमधुनी

हे गजवदना, हे गजवदना
शब्द - सुरांतून तुझी प्रार्थना

तू करुणेचा विशाल सागर
तू तेजाने भरले अंबर
तुच अग्नि, तू वायु, धरा अन
चराचरांतून तुझी चेतना

अक्षरांना आस गीतांची
पावलांना ओढ पंखांची!

पाणपोया निर्मितो आम्ही
रीघ दारी तान्हलेल्यांची

वादळाचे गीत आता आणुया ओठांवरी
जीवनाचे वार सारे झेलुया छातीवरी ॥धृ॥

सागराला बांध घालू दोस्तहो आता
अंबराला साद देऊ दोस्तहो आता
तोलुया हे विश्व सारे आपल्या हातांवरी ॥१॥

'सदैव माझ्या घरीच राहील'
कशास आशा धरू
उडून जाईल पैलतीरावर
कधीतरी पाखरू

असे हिवाळे, तसे उन्हाळे
तऱ्हा ऋतुंच्या किती
मावळणाऱ्या दिवसामाजी
जराजराशी क्षती
व्यर्थ धावत्या ऋतुचक्राची
कास कशाला धरू
उडून जाईल पैलतीरावर
कधीतरी पाखरू

मी जसा आहे, तसा आहे

सिंह भासे मी कुणा केंव्हा
श्वानही बोले कुणी केंव्हा
बोलती कोणी ससा आहे
मी जसा आहे, तसा आहे

प्रार्थनेस आमच्या पाव रे गजानना
लेकरांस भेटण्या धाव रे गजानना

या विराट सागरी नाव आमची असे
दाटले तुफान अन सोबती कुणी नसे
सावरावयास ये नाव रे गजानना
लेकरांस भेटण्या धाव रे गजानना

एवढेच की, घेता यावे
रोज सुखाने श्वास
एवढेच की, रोज मिळावे
दोन सुखाचे घास

हव्या कशाला उंची गाड्या
उंची सदरे, उंची साड्या
कशास जातो बांधत आपण
माड्यांवरती चढत्या माड्या
कशास इतका आटापीटा
कशास अट्टाहास?
एवढेच की रोज मिळावे
दोन सुखाचे घास

पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा
एकच काम करायचं...
हातातली कामं टाकुन देउन
पावसात जाऊन भिजायचं!

आपल्या अंगावर झेलून घ्यायच्या
कोसळणार्‍या धारा
श्वासांमध्ये भरून घ्यायचा
सळाळणारा वारा

मी लिहितो कारण,
मला वाटते जगण्या बद्दल
सुंदर काही...

मी लिहितो कारण,
शब्द एकटा दूर सारतो
लक्ष दिशांना अंधाराच्या
शापित वेशी